De cursus.

Zondag was het eindelijk zover, beginnen met de basiscursus intuïtief communiceren met dieren.

Ik ben niet zo´n held als ik ergens voor de eerste keer binnenstap en dat werd zondag extra versterkt door de pijn die niet te onderdrukken valt. Niet helemaal mezelf, dus ik maak me klein, voel en luister.

Om de een of andere reden voelt de energie niet prettig, is het mijn eigen energie???

We beginnen met Smudging, compleet nieuw voor mij en ik schaam me dat ik zo’n nerd ben. Alles voelde goed tot zij bij mijn pijnplek kwam, dat was een pijnlijke ervaring. Aura was daar niet goed …………pff, dat was wel duidelijk.

Als wij in de cirkel plaatsnemen, komt er een man naast mij zitten. Een zwaar gevoel overvalt mij, maar ik kan het niet plaatsen totdat wij iets over onszelf moeten vertellen. Hij is een kippenboer en heeft 15.000 kippen. Vol ongeloof staar ik hem aan, een kippenboer die zo’n cursus gaat volgen??? Ik voel dat hij onder hoge spanning staat, maar zwijg.

Als er een meditatie onder begeleiding van de sjamanendrum wordt aangekondigd verschiet mijn buurman en zegt dat hij niet kan meedoen. Ik, op mijn manier, schrik ook en vraag voorzichtig of hij het niet wil proberen om dit te ervaren. Hij kijkt mij doordringend aan en besluit toch deel te nemen. Na afloop blijkt dat zijn angst ongegrond was en hij het als zeer prettig ervaren heeft.

Er volgen nog vele bijzondere momenten, maar dan komt het moment dat wij aan de hand een foto intuïtief gaan communiceren met het dier. Mijn God, dit kan ik echt niet en diep van binnen wil ik weg. De zenuwen gieren door mijn lijf en de onzekerheid slaat toe. Met lood in de schoenen neem ik de foto in ontvangst. Doe wat mij opgedragen wordt, maar voeg er iets van mezelf toe. Monique, wat ben jij aan het doen, vraagt degene die de cursus geeft. Met een benepen stem zeg ik: Ik vraag toestemming aan de hond. Verbaasd kijkt ze mij aan, denkt even na en zegt vervolgens: Heel erg goed!  Ik probeer mijn focus te verleggen, stel vragen aan de hond en leg de antwoorden voor aan het baasje. Heb ik die antwoorden echt gekregen of zijn het mijn hersenspinsels??? Alle antwoorden kloppen.

Ik voel geen blijdschap, alleen maar twijfel. Ik heb niets gehoord, maar simpelweg dingen ingevuld, het is mijn fantasie. Ik benoem mijn gevoel, maar voel mij niet gehoord.

Als laatste is mijn buurman aan de beurt en ik weet dat het niet goed gaat. Zoek contact met C. en gelukkig begrijpt ze dat er iets is. Voor mij is het overduidelijk door de stand van zijn schouders en lichaamstaal. C. grijpt zijn polsen vast en m’n buurman verschiet helemaal, een litteken geeft een enorme pijnscheut.

Ik vertik het om mijn gevoel te volgen, ik geef deze cursus niet!

Mijn buurman begint met het “lezen” van de foto, ik ben de mediator, maar mijn gevoel verteld mij voldoende: Nu stoppen! En ja hoor, wat ik voelde gebeurt dus. Mijn buurman breekt en hij is helemaal in paniek. Mensenmens als ik ben neem ik het over, ik vraag hem in zijn eigen energie te gaan staan. Ik blijf heel rustig, stel hem af en toe een vraag en laat hem praten. Een andere deelneemster stelt voor dat hij C. toelaat en daarna de foto staande gaat lezen. Ik zie de paniek in zijn ogen als hij mij aankijkt. Ik vraag of men zijn keuze wil respecteren, als het op dit moment niet kan laat het dan bij hem.

We sluiten de avond af en met een vreemd gevoel ga ik daar weg. Mijn buurman loopt een stuk met mij mee, hij naar zijn auto en ik naar de trein. Ik vraag of hem iets mag zeggen en hij vindt het oké. Hij beloofd aan de slag te gaan met hetgeen ik gezegd heb.

In de trein overdenk ik alles en voel mij doodmoe, leeggezogen. Het is 23:45 u. als ik  eindelijk thuis ben en een slapeloze nacht volgt. Koud, heel veel pijn, verdriet en met een zwaar gevoel sta ik op. Is dit wat ik wil, kan ik hier iets mee??? Talloze vragen komen voorbij, maar de tijd zal het mij leren. Tijd voor mij om naar m’n innerlijke stem te luisteren, daar waar ik alle antwoorden vind. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen………… is dat het dan??? Moet ik de dierenwereld loslaten???

Lieve, warme groet, Monique

 

Over monique46

Leef in liefde, eenvoud en vrijheid. Natuurmens en dierenvriend.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s