Het WMO-loket, het PGB, maar ook…….

Een onderwerp wat velen machteloos maakt, veel onrust veroorzaakt en dus teveel energie vergt.

Zonder ook maar iemand voor het hoofd te willen stoten, ga ik me beperken tot de mensen met een lichamelijke beperking,  omdat ik daar al jaren voor werk en zodoende op de hoogte ben van de gevolgen. Ik heb simpelweg te weinig kennis over mensen met een geestelijke beperking en het zou voor mijn gevoel niet fair zijn om deze mensen in een verkeerd daglicht te plaatsen. Uiteraard sta ik open voor de meningen en ervaringen van mensen met een geestelijk beperking,  hun familie, naasten of anderen betrokkenen.

Momenteel werk ik voor een PGB-houder, hij heeft Duchenne en 24-uurs beademing. Bij Fokus werkte ik met mensen die SMA, MS, Duchenne of een dwarslaesie hebben. Hoewel er ook mensen met andere aandoeningen wonen, wil ik deze niet in dit verhaal betrekken. Ik ben per slot van rekening geen arts, specialist of verpleegkundige, maar een mens. Een mens zoals zij. Helaas heeft het lot voor hen anders beslist en moeten zij leven met een lichamelijke beperking.

Toen ik in 2004 bij Fokus ging werken had ik totaal geen ervaring met mensen met een lichamelijke beperking, alles was nieuw voor mij. Ondanks het feit dat ik zo onervaren was, telde voor mij alleen de mens waarvoor ik werkte. Ondanks alles wat er is gebeurt blijf ik het concept van Fokus koesteren.

De gemeente Roermond heeft destijds bewust gekozen voor dit Fokus-project, maar heeft zich blijkbaar niet voldoende verdiept in deze materie! Iedere aanvraag werd gehonoreerd, een nieuwe rolstoel, een nieuwe tillift, een nieuwe tilmat……….U vraagt, wij leveren.

Maar opeens is het “potje” leeg!!!

Mijn PGB-houder heeft in maart een verzoek ingediend, eind augustus afgewezen. De betreffende “ambtenaar”, is opeens arts. Volgens deze “ambtenaar cq arts” heeft m’n PGB-houder niet de ziekte van Duchenne. Mag ik even heel erg boos worden??? Ja, ik ben van mening dat dit mag.

Beseft deze man wel wat hij veroorzaakt? Hij zit veilig achter zijn WMO-loket, vertikt het om het medisch dossier te lezen en gaat om 17:00 u. vrolijk fluitend naar huis. Dit hele gebeuren eist zijn tol bij m’n PGB-houder. Uit respect voor hem, geen details.

Gelukkig ben ik vrij positief ingesteld en lukt het mij lange tijd om hem op andere gedachten te brengen.

Tot het moment dat dit onmenselijke kabinet besluit dat er bezuinigd moet worden op het PGB. De staatssecretaris, waarvan ik de naam niet eens wil uitspreken, is iemand die over lijken gaat. Helaas, er is in mijn ogen slechts één partij die de stekker uit dit kabinet kan trekken en dat is de PVV. Voor deze partij geldt: Zij kiezen ook voor het pluche!

En dan kom ik bij …. maar! Waar is de medemens, de mens die zonder oordeel voor de medemens met een lichamelijke beperking wil zorgen? Geloof mij, er zijn er niet zoveel die dat kunnen en willen doen vanuit hun hart. Natuurlijk is het lichamelijk en geestelijk wel eens zwaar, maar dat weegt toch nooit op tegen de beperking van de mensen waarmee je werkt.

Ik wil je vragen om 3 minuten in dezelfde houding te blijven zitten, niets bewegen, geen handen, geen voeten, geen benen, zelfs niet je hoofd! Lukt dat?? Mij lukt dat absoluut niet, hoewel ik het al zo vaak heb geprobeerd.

Afgelopen week zat mijn PGB-houder er helemaal doorheen, maar toch is het mij iedere dag weer gelukt om hem te laten lachen en met een gerust hart naar huis te gaan.

En dan volgt vanavond het gesprek over ALS. Een ziekte die zo onberekenbaar is! Weer die verdomde burocratie. Op het moment dat men een scootmobiel heeft aangevraagd, heeft men eigenlijk al een rolstoel nodig. Het WMO-loket beschikt niet over de benodigde kennis, maar vertikt het om in contact te treden met deskundigen.

Een zware avond voor mij, maar zoals mijn manager ooit zei: Jij zuigt alle informatie op en dan nog is het niet voldoende. Nee, het is niet voldoende. Ik wil graag een netwerk opbouwen met mensen die onvoorwaardelijk voor deze medemensen klaar staan. Ik heb geen geld om mensen in dit netwerk te betalen, sorry! Maar zoals ik vanavond tegen een kanjer zei : Laat me weten als je zorg nodig hebt, ik ben er voor jullie! Voor mij geen geld, maar voor de ander nog een of meer mooie jaren, hopelijk nog meer.

Besef eens hoe rijk je bent met een goede gezondheid, gooi je ego overboord en help je medemens die het zo nodig heeft.

Leef in liefde, ben liefde, maar vooral geef in liefde!

Een liefdevolle groet, just me ……… Monique.

Over monique46

Leef in liefde, eenvoud en vrijheid. Natuurmens en dierenvriend.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s